तुझ्या हसण्याने ....

तुझ्या मंद हसण्याने .. फुलवि मयूर पिसारे ..
स्मित करताच एक..येती अंगास शहारे ..

मन बेभान हे माझे.. वाट पाहे हसण्याची ..
तुझ्या एका हसण्याने .. होते कमाई मोलाची..
स्वर ऐकताच तुझा .. वाहे संगीताचे वारे..
स्मित करताच एक..येती अंगास शहारे ..

सुकुमार गालावर .. एक खळि उमट्ते ..
नाज़ुक वेलीवर जणु .. एक कळि उमलते .
तुझ्या गालावरची खळि.. मन वेडावते सारे..
स्मित करताच एक..येती अंगास शहारे ..

उघड़ता ओठ खुलती.. मोती आगार मोलाचे..
मोती उधळती सारे .. गाता राग हसण्याचे ..
तुझ्या हास्यात विझति .. माझी वेदना निखारे...
स्मित करताच एक..येती अंगास शहारे ..

किती छान ....

खूणा ..

सुप्रभातही तुझ्या दर्शने ..

माझी कविता ..

निमित्त्य ...

कोण कुठे राहातो
हा नाशिबाचा भाग आहे
मग दूर रहाण्यावर
का आपला राग आहे

दूर रहाण म्हणजे दुरावण नाही
तर ती एक तड़जोड़ आहे
मग दुरावण्याची भिति कसलि
जर एकमेकाबद्दल ओढ़ आहे

कबूल की दूर गेल्याच दू:ख हॉत
पण हेही एक सत्य आहे
आठवणिरूपाने हृदयात रहायला
दूर जाण एक निमित्त्य आहे ...

मला न कळता

मला न कळता कसे दाटले
भावगंध हे मनी नवे
शहारलेल्या मनास माझ्या
तव प्रेमाचे पाश हवे

देशील का मज मायेचे नभ
स्वछन्द विहरण्या तुझ्या सवे
अन भरारण्या मज प्रेमाकाशी
तव सहवासाचे पंख हवे

रंग हवे मज गंध हवे मज
तव श्वासान्चे संगीत हवे
तव हृदयाची साथ देई मज
जगण्याचे बळ नित्य नवे .....